Moxibustie & Erfgoed
Moxibustie, een eeuwenoude praktijk uit de traditionele Chinese geneeskunde, werd in 2010 opgenomen op de Representatieve Lijst van het immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid van UNESCO . Deze internationale erkenning benadrukt de culturele, historische en therapeutische waarde van deze eeuwenoude techniek, waarbij acupunctuurpunten worden gestimuleerd door de warmte die vrijkomt bij de verbranding van bijvoet (Artemisia vulgaris).
Moxibustie wordt al eeuwenlang gebruikt om de vitale energie in balans te brengen en de natuurlijke weerstand van het lichaam te versterken. Het maakt integraal deel uit van de oosterse holistische benadering van gezondheid en welzijn. De opname door UNESCO bevestigt het belang ervan als therapeutische methode en als levend erfgoed, doorgegeven van generatie op generatie.
Bijvoet - Artemisia vulgaris
Bijvoet is een meerjarige kruidachtige plant uit de Asteraceae familie, die in de traditionele geneeskunde bekend staat om haar vele eigenschappen. Er bestaan talrijke soorten bijvoet, waaronder dragon, absint en genepi, die worden gebruikt voor culinaire of therapeutische doeleinden.
De soort die hier specifiek wordt gebruikt is Artemisia vulgaris, ook wel Sint Janskruid, vuurkruid of Sint Pieterstabak genoemd. Traditioneel wordt zij geoogst rond de zomerzonnewende, wanneer haar energetische potentieel het grootst is.
Ze mag niet worden verward met Artemisia annua (eenjarige bijvoet), die eveneens geneeskrachtige eigenschappen heeft. De twee soorten verschillen zowel in uiterlijk als in geur. Artemisia vulgaris verspreidt een warme, zachte en doordringende geur, terwijl annua een groener, bitterder en plantaardiger aroma heeft.
De bijvoet die hier wordt gebruikt is speciaal geselecteerd voor de praktijk van moxibustie, waarbij verbrandingskwaliteit, energetische werking en een aangename geur essentieel zijn.
